Netflix’in ilgi gören romantik komedi dizisi Nobody Wants This, Kristen Bell (Joanne) ve Adam Brody (Noah) arasındaki beklenmedik aşk hikayesini anlatmaya ikinci sezonda da devam ediyor. Dizi, ilk sezonunda eleştirilse de, özellikle geniş kaynakları ve popüler oyuncu kadrosu sayesinde sadık bir izleyici kitlesi edinmeyi başardı. Ancak ikinci sezon, bu hızlı tempolu ve ‘kulak kurdu’ etkisi yaratan yapının ötesine geçerek karakter derinliği sunabiliyor mu?
Dizinin ikinci sezonu, ilk bakışta daha parlak ve akılda kalıcı bir izlenim bırakıyor. Müzik seçimleri yine Top 40 listelerinden fırlamış hitlerle dolu: Chappell Roan, Sabrina Carpenter ve Charli XCX gibi isimlerin şarkıları, tematik uyumdan çok, enerjiyi yüksek tutma ve hafif bir ruh hali yaratma amacıyla kullanılıyor. Bu yaklaşım, dizinin genel tarzını özetliyor: Hızlı, eğlenceli ve anlık haz veren, ancak kalıcı bir etki bırakmayan bir yapım.
İlk Sezon Eleştirilerine Yanıt: Karakter Tiplemelerinde Değişim
Nobody Wants This’in ilk sezonu, Yahudi kadın karakterleri düşmanca ve zorba figürler olarak tasvir ettiği gerekçesiyle önemli eleştiriler almıştı. Özellikle Noah’ın annesi Bina (Tovah Feldshuh) ve yengesi Esther (Jackie Tohn), ‘Goyish’ (Yahudi olmayan) Joanne’a karşı cephe alan ve etraflarındaki erkekleri kontrol etmeye çalışan stereotipler olarak çizilmişti.
Dizinin yaratıcısı Erin Foster’ın kendi hayat hikayesinden (kendisi de Yahudiliğe geçmiş biri) esinlenmesine rağmen, ilk sezondaki bu empati eksikliği dikkat çekiyordu. Ancak ikinci sezon, bu engelleri kaldırmak için önemli adımlar atıyor.
Yeni Kan: Girls Ekibinden Derinleşme Çabaları
İkinci sezonda dizinin yönetimini devralan Jenni Konner ve Bruce Eric Kaplan (Girls dizisinden tanınan isimler), karakterlerin statükosunu yeniden düzenliyor. Bu değişiklikle birlikte:
- Esther, eşi Sasha (Timothy Simons) ile yaşadığı evlilik sorunları sayesinde daha insancıl bir yan kazanıyor ve sadece eleştiren karakter olmaktan çıkıyor.
- Noah’ın annesi Bina, arka plana itiliyor.
- Joanne’a, çocukluğundan tanıdığı Yahudi bir rakip/arkadaş olan Abby Kaplan (Adam Brody’nin gerçek hayattaki eşi Leighton Meester) ekleniyor. Bu, Joanne’ın kültüre tamamen yabancı olması sorununu kısmen düzeltiyor.
Bu düzenlemeler sayesinde, dizinin ‘Yahudi kadınlarla ilgili garip sorunu’ listesinden bir madde siliniyor, ancak yerine daha karmaşık sorunlar geliyor.
Karakter Gelişimi: Noah'ın Kusurları Ortaya Çıkıyor
İlk sezonda idealize edilmiş bir figür olan Haham Noah, ikinci sezonda belirgin karakter kusurları kazanıyor. Aşırı derecede ‘insanları memnun etme’ eğilimi, hem ilişki içinde hem de kariyerinde sorunlar yaratıyor. Joanne, Noah'ın sadece partnerlerinden beklediği şey bu olduğu için büyük romantik jestler yaptığını keşfediyor. Bu, klasik yanlış anlaşılmalara dayanan komedi çatışmalarından daha gerçekçi ve önemli bir ağırlık katıyor.
Profesyonel alanda ise Noah, çalıştığı sinagogda baş hahamlık pozisyonunu kaçırınca nihayet kendine sahip çıkıyor ve istifa ediyor. Bu, karaktere kişisel inancı ve profesyonel kimliği üzerine düşünme fırsatı sunuyor. Bu olay, dizinin kadrosuna başka bir *Girls* dizisi mezunu olan Alex Karpovsky’nin (diğer Haham Noah) katılmasına da yol açıyor.
Değerlendirme: Derinlik mi, Yüzeysel Eğlence mi?
İkinci sezondaki değişiklikler, diziyi birinci sezona göre kesinlikle daha zengin ve katmanlı hale getiriyor. Ancak bu, 'derinlere inmek' ile aynı şey değil. Joanne'ın din değiştirmesi ve Noah'ın bu kararı kabul edip etmeyeceği gibi en büyük sorular bile, geniş bir dini sorgulamadan ziyade, çiftin duygusal vedalaşmaları veya etkileyici konuşmaları için bir araç olarak kullanılıyor.
Nobody Wants This, hâlâ ‘ikinci ekran’ aktiviteleri sırasında kolayca izlenebilen, çerezlik ve düşük riskli bir sit-com olarak tasarlanmış durumda. Bu yüzeysellik, izleyicinin duygusal olarak bunalmasını engelleyerek, Netflix'in sevdiği yüksek etkileşim metriklerini sağlıyor. Kristen Bell ve Adam Brody gibi profesyonellerin kimyası ve yeni eklenen tecrübeli komedi oyuncuları (Seth Rogen, Arian Moayed, Kate Berland) sayesinde, dizi daha rafine ve akıcı bir izleme deneyimi sunuyor. Ancak özünde, dizi hâlâ iddialı olmayan, hafif bir komedi olarak kalıyor.
Netflix’in prodüksiyon bütçeleri için cazip lokasyon tercihleri de dikkat çekiyor. Yüksek profilli yapımlar için Kanada gibi geleneksel bölgeler yerine, nakit iade teşvikleri sayesinde finansal çeviklik ve hız sunan Portland, Oregon gibi yerler popülerlik kazanmaya başladı. Bu strateji, Netflix’in *Night Always Comes* gibi suç gerilimlerini bu eyalette çekmesine yol açtı. Prodüksiyon teşviklerinin sektör üzerindeki etkileri ve Kanada rekabeti hakkında detaylı bilgiyi Netflix, Amazon, Oregon Film Teşvikleri ve Kanada Rekabeti haberimizde bulabilirsiniz.
Nobody Wants This 2. Sezonu şu anda Netflix’te yayında.
Netflix’in popüler romantik komedisi Emily in Paris de benzer temaları işliyor ve 5. sezonuyla geri dönmeye hazırlanıyor. Eleştirel yorumlar genellikle aşk üçgenleri ve yüzeyselliği vurgularken, dizinin yaratıcısı Darren Star, Emily Cooper’ın maceralarını Paris’in ötesine, 'Sonsuz Şehir' Roma'ya taşıyarak karakter için daha iyi bir iş-yaşam dengesi hedeflediklerini belirtiyor. Emily, Roma macerasında İtalyan karakter Marcello (Eugenio Franceschini) ile sıcak bir ilişkiye başlayacak. Emily Cooper'ın Roma'daki yeni maceraları ve 5. sezon detayları hakkında daha fazla bilgi almak için Emily in Paris 5. Sezon Fragmanı ve Roma Macerası haberimize göz atabilirsiniz.
***
Kaynak: Bu haber metni, dizinin eleştirel analizi için Variety'de yayımlanan incelemeden derlenmiş ve özgünleştirilmiştir. (https://variety.com/2025/tv/reviews/nobody-wants-this-season-2-review-netflix-1236558804/)
