Endonezya sinemasında dikkat çeken isimlerden Ismail Basbeth, son filmi My Own Last Supper ile yeniden gündemde. Matta Cinema Production ve Ruang Basbeth Bercerita ortaklığında hayata geçirilen yapım, Çin kökenli Endonezyalı bir ailenin duygusal yolculuğunu merkeze alıyor. Çekimler, 27 Kasım'da başlayan 15 günlük maratonla Jogja-Netpac Asya Film Festivali (JAFF) ve JAFF Market etkinlikleri sırasında resmen start aldı. Aynı etkinlikte Triple Green CineCapital Güneydoğu Asya film yatırımı JAFF Market lansmanı gerçekleşti; Singapurlu yapımcı Leonard Lai (21 uzun metraj, 40 milyon dolar+ hasılat) ve Vietnamlı Hang Trinh (500+ dağıtım, 80+ ihracat) liderliğinde ticari filmlere odaklanan 3 milyon dolarlık fon hedefi duyuruldu. JAFF Future Project kapsamında ise Endonezyalı yönetmen Adriyanto Dewo'nun Evil Underground adlı psikolojik korku projesi, estranged kardeşlerin bir alışveriş merkezi bodrumunda yaşadığı dehşeti konu alarak 10 Asya-Pasifik yapımı arasında seçildi. Aynı kapsamda Kanya Iwana'nın ilk uzun metrajı Ibu, nesiller arası travmayı üç nesil Javanese kadının kimlik çatışmaları üzerinden işleyerek dikkat çekiyor.
Hikayenin Kalbi: Aile, Kayıp ve Ulusal Travmalar
Film, 76 yaşındaki dul Encek'in çocuklarını son bir akşam yemeğinde bir araya getirmesiyle açılıyor. Encek, aşk, kayıp ve nesiller arası yaraları kapsayan gizli anılarını paylaşarak, ölen eşiyle buluşmak üzere denize doğru yola çıkıyor. Üç kritik dönemi kapsayan anlatı –1960'lar, 1970'ler ve 1998– bireysel hikayeler üzerinden Endonezya'nın çözülmemiş ulusal travmalarını ve tarihi şiddet olaylarını inceliyor. Bu yaklaşım, kişisel dramı toplumsal belleğe dönüştürerek izleyiciyi düşündürmeyi hedefliyor.
- Dönemler: 1960, 1970, 1998 ve 2017 yılları gerçekçi setlerle yeniden yaratılıyor.
- Tarihi Bağlam: 1998 olayları gibi hassas dönemler, aile dinamikleri üzerinden ele alınıyor – ancak bazı eleştirmenler bu tür temaların sansür riski taşıdığını belirtiyor.
- Potansiyel Etki: Film, Asya sinemasında az işlenen Çin-Endonezya kimliğini öne çıkararak diaspora tartışmalarını alevlendirebilir.
Prodüksiyon ve Teknik Ekip Gücü
Yapım, mütevazı iş yerlerinden ev içlerine kadar dört farklı dönemi otantik bir gerçekçilikle canlandırmak için detaylı sanat unsurları kullanıyor. Görsel tasarımda kıdemli prodüksiyon tasarımcısı Ong Hari Wahyu öncülüğünde, Bandung Film Festivali 2025 ödül sahibi sanat yönetmeni Edy Wibowo yer alıyor. Endonezya Film Festivali ödüllü kostüm tasarımcısı Retno Damayanti ve makyaj sanatçısı Faradila da ekibe destek veriyor. Yönetmenin önceki ortağı görüntü yönetmeni Satria Kurnianto ile yeniden bir araya gelmesi, filmin görsel kalitesini yükseltecek unsurlardan biri.
Genç Encek'i Nicholas Anderson, genç Encim'i ise Jessy Davita canlandırıyor. JAFF Market 2025'te oyuncular, filmdeki aşk sembolü kırmızı sarılımsak şekerlerini ziyaretçilere dağıtarak tanıtım yaptı – bu jest, seyirciyle duygusal bağ kurma stratejisinin bir parçası.
Bazıları bu tür festival tanıtımlarını 'sanatın ticarileşmesi' olarak eleştirirken, diğerleri bağımsız filmlerin görünürlüğünü artırdığını savunuyor. Gerçekten de, Busan Asya İçerik ve Film Pazarı'nda tanıtılan proje, uluslararası dağıtım kapılarını aralayabilir mi?
Gelecek ve Tartışmalar
Matta Cinema Production'dan yapımcı Chakalica Widyadipraja, filmin 2026'da vizyona girmesini planlıyor. Basbeth'in 2023 Busan prömiyeri 'Sara'dan sonra bu yeni çalışması, Endonezya sinemasının olgunlaşmasını simgeliyor. Ancak karşıt görüşler de var: Tarihi travmaları aile hikayesiyle işlemek romantikleştirme riski taşıyabilir mi? Veya bu, tam tersine iyileşme sürecine katkı sağlar mı? Endonezya'daki Çin azınlık deneyimlerini işleyen filmler, kültürel diyaloğu güçlendirebilirken, politik hassasiyetler prodüksiyon zorlukları yaratabilir.
Endonezya sineması bağlamında, bu proje Asya festivallerinin yükselen rolünü vurguluyor. İzleyiciler için, aile bağları ve kimlik arayışı evrensel temalarla yerel tarihi harmanlayarak derin bir deneyim vaat ediyor.
Kaynak: Haber, Variety.com orijinal raporuna dayanmaktadır.
