Oscar ve Emmy ödüllü İzlandalı besteci Hildur Guðnadóttir, kariyerine bir başarı daha eklerken (Zürih Film Festivali'nde kariyer başarı ödülü alacak), Variety'ye verdiği röportajda merakla beklenen projelerine dair çarpıcı detaylar paylaştı. Özellikle Maggie Gyllenhaal'ın yönetmenliğini üstlendiği, Frankenstein mitosunu yeniden yorumlayacak olan The Bride! (Gelin!) filminin müziği hakkındaki yorumları, filmseverleri heyecanlandırdı.
Mary Shelley'nin ölümsüz eseri, sinema dünyasında sadece Gyllenhaal'ın projesiyle değil, aynı zamanda usta yönetmen Guillermo del Toro’nun Netflix için hazırladığı iddialı Frankenstein uyarlamasıyla da gündemde. Del Toro’nun projesinde Victor Von Frankenstein rolünü Oscar Isaac üstlenirken, Canavar karakterine ise Jacob Elordi hayat veriyor. Del Toro, hikayeyi geleneksel 'bilimin yanlış yola sapması' uyarısından çıkarıp, affetme, anlama ve birbirini dinlemenin önemini vurgulayan derin bir insan ruhu keşfi olarak ele alıyor. Bu yüksek profilli yapım, gotik atmosferi ve ödül sezonu sinyalleriyle de dikkat çekiyor. Guillermo del Toro'nun Frankenstein filmi hakkında daha fazla bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.
'The Bride!': Heyecan, Şiddet ve Aşk Hikayesi Bir Arada
Jessie Buckley ve Christian Bale’in başrollerini paylaştığı The Bride!, Frankenstein'ın 1930’lu yılların Chicago’sunda kendisine bir eş yaratmak için Dr. Euphronius'tan yardım istemesini ve bunun sonucunda öldürülmüş genç bir kadının yeniden hayata döndürülmesini konu alıyor. Guðnadóttir, Gyllenhaal'ın The Lost Daughter'dan (Kayıp Kız) sonraki bu yeni projesini 'katmanlı, yoğun ve biraz çılgınca' olarak nitelendirdi.
“Bu, içinde hem bir aşk hikayesi, hem gerilim hem de bir kadının canavarca doğuşunu barındıran, çok katmanlı bir dünya. Çok fazla heyecan ve şiddet var.”
Besteci, filmin müzikal dilini tanımlarken kullandığı 'çok punk ve çok romantik' ifadesiyle dikkat çekti. Bu iki zıt kavramın bir arada kullanılması, klasik orkestra müziği ile çığlık atan elektro gitar seslerinin birleşimiyle sonuçlanmış. Guðnadóttir'e göre, sinema medyasının en ilginç yanı da bu; gerçeğe bağlı kalma zorunluluğu olmadan hayal gücünü serbest bırakabilmek.
Değer Katma: Bestecinin İkilemleri
Guðnadóttir’in bu açıklamaları, The Bride! film müziğinin, filmin içindeki karmaşık temaları yansıtacağını gösteriyor. Bir yanda 1930'ların estetiği, diğer yanda Frankenstein'ın 'yaratılış' arzusu ve bu arzudan doğan şiddet. 'Punk' estetiği, bu yaratılışın getirdiği toplumsal dışlanmışlığı ve isyanı; 'romantik' estetiği ise yaratılan Gelin'in özgürleşme ya da sevgi arayışını temsil ediyor olabilir. Bu zıtlık, müziği sadece bir fon olmaktan çıkarıp, anlatının aktif bir parçası haline getiriyor.
Karanlık Temalara Olan İlgi ve Toplumsal Yorum
Daha önce Joker ve Chernobyl gibi karanlık ve yoğun projelerde çalışmasıyla tanınan Guðnadóttir, genel olarak karanlığa daha fazla meylettiğini itiraf ediyor. Ona göre zor konular, insan doğasının karanlık yanları, akıl hastalıkları veya Çernobil gibi felaketlerden kaçınmamalıyız; bu hikayelerden ders almalıyız.
Besteci, eserlerinde karmaşık kadın karakterleri ele almaya olan ilgisinin altını çiziyor. Henrik Ibsen’in 1890 tarihli oyunundan uyarlanan ve Tessa Thompson'ın başrol oynadığı Nia DaCosta filmi Hedda'nın müziğini yapması da bu duruma bir örnek. Guðnadóttir, tıpkı Lydia Tár gibi (müziğini yaptığı Todd Field draması), bu karakterlerin sadece 'iyi prenses' ya da 'kötü cadı' ikilisiyle tanımlanamayacak kadar derin olduğunu belirtiyor.
Müziğin Karşı Nokta Rolü: Women Talking Deneyimi
Guðnadóttir'in karanlık temalara olan doğal eğilimi, Sarah Polley'nin yönettiği ve cinsel saldırıya uğrayan bir grup kadının hikayesini anlatan Women Talking projesinde ilginç bir meydan okumayla karşılaştı. Konunun ağırlığı karşısında başlangıçta çok öfkeli ve agresif bir müzik yazma eğiliminde olduğunu anlatan besteci, yönetmen Polley'nin farklı bir vizyonu olduğunu aktardı.
“Sarah, dehşet üzerinde durmak istemedi. Gördüğümüz zaten yeterince korkunçtu, daha fazlasını eklemeye gerek yoktu. O, bu kadınlara umut vermek istedi.”
Bu nedenle, Guðnadóttir’in müziği, filmdeki dehşetin bir karşı noktası olarak hizmet etti; umut dolu ve hafif bir ton yakalayarak hikayeyi ileriye taşıdı. Bu deneyim, bestecinin 'karanlık' içgüdüsüne rağmen, 'ışık' tarafına yönelmesini sağladı.
Sessiz Kalmama Çağrısı ve Yeni Albüm Turnesi
Besteci, günümüzde artan nefret söylemleri ve kadın hakları konusunda yaşanan gerilemeler nedeniyle umutlu kalmanın zorlaştığını dile getirdi. Bu toplumsal zorluklar karşısında müziğinin bir fark yaratıp yaratmayacağını sorguladığını ancak 'yapabileceği en kötü şeyin sessiz kalmak olduğunu' anladığını vurguladı. Empati ve şefkatle insanlarla bağlantı kurmaya devam etmek için sesini kullanmak zorunda olduğunu belirtiyor.
Bu felsefesini desteklemek için, 10 yıl aradan sonra çıkardığı ilk solo albümü olan “Where to From” ile küçük bir turneye çıkmaya hazırlanıyor. Yıllarca oğluna odaklanmak için konser vermeyi bırakan Guðnadóttir, dokuz yıldır çello konseri yapmadığını belirterek, 'Müzik dinlemek için insanlarla dolu bir odada oturmak çok güçlü bir deneyim,' diyerek sahnelere dönme heyecanını paylaştı.
Bu geri dönüş, film müziği endüstrisinin yapay zeka (AI) ve aşırı rekabetle boğuştuğu bir döneme denk geliyor. Film ve televizyon müziği alanında yetenek avcılığını sürdüren ve akustik enstrümanları savunarak yapay zekaya karşı duran Dünya Film Müziği Ödülleri (WSA) gibi organizasyonlar, sentezleyiciler ve bilgisayar programları sayesinde düşük eğitimli kişilerin bile müzik üretebilmesi nedeniyle rekabetin ne kadar arttığını vurguluyor. Guðnadóttir'in çello ile sahneye dönmesi, bu ortamda insan zanaatının ve orijinal, akustik müziğin değerini yeniden ön plana çıkarıyor.
***
Kaynak: Hildur Guðnadóttir'in kariyeri, toplumsal görüşleri ve The Bride! hakkındaki yorumlarının detaylı analizi için Variety'nin orijinal haberini buradan okuyabilirsiniz.
