Variety Confidential adlı podcast serisinin yeni bölümü, 90'lı yılların ikonik oyuncusu River Phoenix'in yıldızının parladığı andan trajik bir şekilde sönmeye başladığı o kırılma anına odaklanıyor. Sunucu Tatiana Siegel'in konukları, Phoenix'in hayatına en yakından tanıklık etmiş isimler: 'Dogfight' filminin yönetmeni Nancy Savoca ve kaderini değiştiren film olan 'My Own Private Idaho' setindeki sırdaşı Matthew Ebert. Onların anıları, bir efsanenin şöhret basamaklarından nasıl dramatik bir inişe geçtiğini gözler önüne seriyor.
Şöhretin Kırılganlığı: 'Dogfight' Günleri ve Empati Yüklü Bir Yetenek
Yönetmen Nancy Savoca, 1990 yılında 'Dogfight' filminin çekimleri sırasında birlikte çalıştığı Phoenix'i, henüz 19 yaşında, olağanüstü bir empati yeteneğine sahip bir fenomen olarak tanımlıyor. Onu perdede bu kadar manyetik kılan hassasiyetinin, aynı zamanda onu kameralar kapandığında ne kadar savunmasız bıraktığını vurguluyor. Özellikle şöhretin ve hayran sevgisinin ağır yükü altında ezildiğini belirtiyor.
Savoca, Seattle'da yaşanan ve Phoenix'i derinden sarsan bir olayı şöyle anlatıyor: "Yerel bir geçit töreni, hayranların Beatlemania'yı andıran bir çılgınlıkla onu kovalaması yüzünden durmak zorunda kaldı. Kendi varlığının başkalarını bu denli etkilemesi onu çok rahatsız etmişti."
Savoca, Phoenix'in setteki inanılmaz profesyonelliğine de değiniyor. Çekimlerin ilk gününde rolünü o kadar sessiz ve kusursuz bir şekilde benimsediğini, başta yönetmenin direktiflerini uygulamadığından şüphelendiğini söylüyor. Ancak günlük çekimleri izlediğinde, Phoenix'in hem karakteri hem de kamerayı aynı anda algılayan nadir bir farkındalıkla kendi vizyonunu mükemmel bir şekilde yansıttığını fark etmiş.
Kariyer Zirvesi ve Kişisel Çöküş: 'My Own Private Idaho'
Bölümün odak noktası, Gus Van Sant'ın yönettiği ve sokak dolandırıcılarını konu alan bağımsız drama 'My Own Private Idaho'ya kayıyor. Bu film, Phoenix için hem bir kariyer zaferi hem de kişisel bir dönüm noktası oldu. 'Dogfight' setinde tanıştığı ve en yakın dostu haline gelen Matthew Ebert, aktivizm, sanat ve anlamlı yaratıcılık gibi ortak değerler üzerinden kurdukları güçlü bağı anlatıyor. Ebert, arkadaşının çevre projeleri, veganlığı ve PETA ile olan ilişkisi gibi aktivist yönlerini ve onun samimi sıcaklığını anımsıyor.
"Araştırma" Adı Altındaki Tehlikeli Merak
Ancak bu sıcaklık, filmin prodüksiyonu etrafında şekillenen ve uyuşturucu kullanımının yaygın olduğu kaotik alt kültürle kesişti. Ebert, Phoenix'in bu dünyaya rolü için "araştırma" yapma bahanesiyle ve büyük bir merakla girdiğini belirtiyor. Ebert'e göre, haftalar içinde Phoenix de dahil olmak üzere filmle ilgili birçok kişi, kristal meth ve eroin sarmalının içine çekilmişti. Kendisi de bu batağa saplanmış ancak 1992'de kurtulmayı başarmıştı; fakat Phoenix'in hiç o şansı olmadı.
Kişisel bedeline rağmen, Phoenix'in 'My Own Private Idaho'daki performansı sinema tarihinde belirleyici bir an olarak kabul edilir. Narkoleptik bir gencin kimlik ve aidiyet arayışını işlediği ham ve incelikli portresi, eleştirmenlerden tam not aldı. Variety'den Owen Gleiberman, Phoenix'in 1990'larda yükselen ciddi bağımsız sanat akımının temsilcisi olduğunu ve yirmili yaşlarındaki oyuncularda nadir görülen bir derinlik sunduğunu belirtiyor.
Pişmanlık ve Müdahale Edememenin Acısı
Yine de Ebert'in açıkladığı gibi, Phoenix'i bu kadar güçlü bir sanatçı yapan o "bağımsız ruh", onu aynı zamanda kendini yok etmeye yönelik cazibelere karşı da savunmasız bırakmıştı. Filmin karanlık atmosferi uyuşturucu kullanımını normalleştirmiş ve genç aktör hızla bu tuzağa düşmüştü. Aynı anda kariyeri zirveye tırmanıyor, hem ailesinin geçimini sağlıyor hem de bağımsız sinemacıların umut bağladığı bir yıldıza dönüşüyordu. Ebert, geçmişe baktığında müdahale edememenin pişmanlığını taşıdığını, "Onu oradan çıkarmak için daha fazla çabalamadığımdan utanç duydum" sözleriyle ifade ediyor.
iHeart Podcasts tarafından dağıtılan 'Variety Confidential' podcast'ini iHeartRadio uygulaması, Variety.com ve diğer büyük podcast platformlarından dinleyebilirsiniz.
