Baz Luhrmann’ın gişe rekorları kıran “Elvis” filminin yapımcısı Schuyler Weiss, Avustralya sinema ekosisteminin uluslararası alanda nasıl bir cazibe merkezi haline geldiğini gözler önüne serdi. Tokyo Uluslararası Film Festivali (TIFF) kapsamında düzenlenen bir seminerde konuşan Weiss, hem yerel bir Avustralyalı yapımcı hem de büyük Hollywood projelerini ülkeye çeken bir kolaylaştırıcı olarak benzersiz bakış açısını paylaştı.

Bu yıl 38.'si düzenlenen Tokyo Uluslararası Film Festivali (TIFF) açılışı, Takarazuka Tiyatrosu'nda gerçekleşen görkemli bir kırmızı halı geçidiyle başladı. Festival, Fransız oyuncu Juliette Binoche ve Çin'in süperstarı Fan Bingbing gibi isimlerin katılımıyla küresel yıldız gücünü sergilerken. **Bingbing, festivalde yarışan son filmi “Mother Bhumi” için girdiği radikal dönüşümle dikkat çekti. Malezya'nın 1990'lardaki pirinç çiftçiliği köyünde geçen ve dul bir çiftçinin arazi gaspı girişimlerine karşı mücadelesini anlatan bu yapım için oyuncu, karakterine tamamen bürünerek arkadaşları tarafından bile tanınmaz hale geldiğini dile getirdi.** organizasyon komitesi, kırmızı halıda yürüyen kişi sayısının geçen yıla göre %30 artarak 270'e ulaştığını duyurdu. Bu uluslararası hareketliliğin yanı sıra, festivalin en önemli stratejik gelişmesi, Japonya'nın 2026 yılında Cannes Film Pazarı'nda (Marché du Film) Onur Ülkesi olarak yer alacak olmasıydı. Festivalin bu açılış detayları ve Japon sinemasının küresel hamleleri hakkında daha fazla bilgi için 38. Tokyo Uluslararası Film Festivali Açılışı haberimize göz atabilirsiniz.

Uluslararası yıldızların katıldığı kırmızı halı etkinliklerinin yanı sıra, festivalin iş ve finansman ayağı olan Tokyo Gap-Finansman Pazarı'nda (Tokyo Gap-Financing Market) Tayvan'dan gelen ve rüyalar ile gerçeklik arasındaki sınırları araştıran psikolojik gerilim projesi 'The Sleepless Girl' (Uykusuz Kız) dikkat çekti. Yapımcı Patrick Mao Huang liderliğindeki bu proje, hikayenin büyük ölçüde Japonya'da geçmesi nedeniyle uluslararası ortaklar ve özellikle Japon yapımcılarla işbirliği yapmayı hedefliyor. Projenin ana konusu, hafızasını kaybetmiş bir adamın, rüyasında yarattığı kurgusal bir figür olduğunu öğrendiği Japon bir kızı komadan uyandırma çabasına odaklanıyor. Psikolojik gerilim Uykusuz Kız'ın Tokyo Finansman Pazarı detaylarına göz atarak, modern sinema ve dijital yalnızlık temalarına odaklanan bu proje hakkında daha fazla bilgi alabilirsiniz.

Bu tür uluslararası projelerin ruhsal derinliği, Fan Bingbing'in “Mother Bhumi” filmindeki karakteri Hong Im'i hayata geçirmek için gösterdiği özveride de kendini gösterdi. Film için aylarca süren yoğun hazırlıklar yapan Fan, Malezya köylerinde belgeseller izleyerek ve tarlalarda çalışarak, sessiz direniş ve nezaketle savaşan bu karakterin içsel gücünü yansıttı. **Fan Bingbing’in Mother Bhumi filmiyle yaşadığı radikal dönüşüm ve Tokyo Film Festivali detayları** hakkında daha fazla bilgi edinmek için bu haberimize göz atabilirsiniz.

Yaklaşık 20 yıldır Luhrmann ile birlikte çalışan ve “Muhteşem Gatsby” gibi yapımlarda da imzası bulunan Weiss, özellikle Gold Coast bölgesinin, uluslararası yapım teşvikleri sayesinde dünyanın en hızlı büyüyen film merkezlerinden birine dönüştüğünü vurguladı. Bu başarının temelinde, yapım kararlarını hızlandıracak şeffaflık ve çok katmanlı bir mali destek sistemi yatıyor.

Çok Katmanlı Teşvik Sistemi: “Kooperasyon” Modeli

Avustralya’nın teşvik mekanizması, federal, eyalet ve hatta belediye düzeyinde sunulan desteklerle benzersiz bir yapıya sahip. Weiss, bu sistemi, Sidney veya Melbourne gibi büyük merkezlerde tıkanıklık yaşanmasını önlerken, işi tüm ülkeye yayan bir “kooperasyon” (işbirlikçi rekabet) olarak tanımlıyor. Gold Coast şehir konseyinin bile bu büyük yapbozun bir parçası olarak kendi yerel teşviklerini sunması, devletin her kademesinin prodüksiyonun yelkenlerine rüzgar olma çabasını gösteriyor.

Büyük Stüdyoların Hesap Kitabı ve Teşviklerin Önemi

Weiss’e göre, büyük Hollywood stüdyolarının karar alma süreçleri genellikle soğuk ve matematiksel. Yapımcı, Hollywood’daki koridorlarda gördüğü “hesap tablolarını” aktarırken, stüdyoların içeriğin sanatsal değerine bakmaksızın, sadece Londra, Gold Coast veya Bratislava gibi yerleri değiştirilebilir konumlar olarak değerlendirip en uygun maliyeti aradığını belirtti. Bu, teşviklerin sadece bir kolaylık değil, bir zorunluluk olduğunu gösteriyor.

“Teşvikler açık ve erişilebilir olmalı ki, hızlı karar verme süreçlerine uyum sağlayabilsin. Hollywood’daki büyük film stüdyoları, içeriğin ne olduğuna bakmadan sadece nerede çekim yapmaları gerektiğine bakıyorlar,” – Schuyler Weiss.

Şeytanın Avukatı: Teşvikler Gerçekten Yatırım mı?

Weiss, hükümet teşviklerinin bir “hediye” değil, bir “yatırım” olduğunu savunuyor. Harcanan her doların karşılığında ekonomiye 4 ila 5 kat geri dönüş sağlandığını iddia ediyor. Bu ekonomik etki, sadece sektör maaşlarını değil; otelleri, araç kiralamayı ve yerel yemek hizmetlerini de derinden etkiliyor. Ancak, eleştirel bir bakış açısıyla, bu tür teşviklerin genellikle büyük, kârlı stüdyoların zaten çekim yapacağı yerleri optimize etmek için kullanıldığı yönünde karşıt görüşler de mevcut. Teşviklerin asıl amacının yerel endüstriyi güçlendirmek mi, yoksa uluslararası devlere sübvansiyon sağlamak mı olduğu tartışma konusu olmaya devam ediyor.

Vaka Çalışması: Elvis Filmiyle Gelen Beceri Transferi

Avustralya’nın üretim yeteneklerinin geldiği noktayı göstermek için “Elvis” ideal bir örnek sunuyor. Filmdeki görsel efekt işlerinin %100’ü Avustralyalı ekipler tarafından yapıldı. Prodüksiyon, Memphis’in Beale Caddesi gibi lokasyonların o kadar otantik kopyalarını Gold Coast’taki bir arazide inşa etti ki, Yapımcı Weiss, VFX ekibinin “kendi başarısının kurbanı” olduğunu esprili bir dille ifade etti.

Bu büyük uluslararası yapımların en büyük faydalarından biri de yerel yeteneklere aktarılan bilgi ve beceriler. “Elvis” prodüksiyonu bittikten sonra Weiss, daha küçük bir yerel film olan “How to Make Gravy”nin yapımcılığını üstlendi. Bu sayede, büyük yapımda çalışan departman üyelerine, ilk kez uzun metrajlı bir filmde departman şefi olma fırsatı tanındı. Bu, uluslararası ve yerel endüstrinin el ele yürüdüğünün somut bir kanıtıdır.

Geleceğin Sınırı: Post-Prodüksiyon ve Miami Arts Depot (MAD)

Avustralya, Sydney, Melbourne ve Gold Coast’ta dünya standartlarında prodüksiyon tesislerine sahip olsa da, sektör kapasite sıkıntılarıyla karşı karşıya. Weiss, yönetmen Ron Howard’ın bile arka arkaya çekim yapmak istediği iki yapım için Gold Coast’ta stüdyo rezervasyonu bulamadığını aktardı. Bu durum, altyapı yatırımının önemini bir kez daha ortaya koyuyor.

Weiss’e göre Avustralya endüstrisinin bir sonraki büyük büyüme sınırı post-prodüksiyon ve görsel efektler (VFX). Ülke, ulusal çapta %30 PDV (Post-Prodüksiyon, Dijital ve Görsel Efektler) indirimi sunuyor. Queensland gibi eyaletler ise buna ek %15 daha teşvik ekleyerek toplamda %45’e varan avantajlar sağlıyor. Amaç, filmlerini nerede çekmiş olurlarsa olsunlar (Japonya, Kanada veya Hollywood), yapımcıların post-prodüksiyon için Avustralya’yı tercih etmesini sağlamak.

Bu vizyonun en somut adımlarından biri, Bazmark yapım şirketinin çoklu devlet kademeleriyle ortaklaşa geliştirdiği Miami Arts Depot (MAD) projesidir. Gold Coast’ta eski bir belediye arazisi üzerinde kurulacak bu 35.000 metrekarelik kalıcı entegre yaratıcı merkez; post-prodüksiyon, VFX, teknoloji şirketleri ve prodüksiyon şirketlerini bir araya getirecek. Weiss, bu merkezin film, teknoloji ve tasarım arasındaki kesişimi besleyerek, iş birliğine dayalı sanat formu olan sinema sektörüne en iyi hizmeti sunmayı hedeflediğini belirtti.

Kaynak: Variety: Elvis Yapımcısının Avustralya Film Teşvikleri Hakkındaki Konuşması